Keramiek is een verzamelnaam voor voorwerpen van gebakken klei. De eigenschappen van Keramiek verschillen sterk, afhankelijk van de gebruikte grondstoffen, de kleibereiding en de technieken van het vormen, bakken en eventueel glazuren. Er wordt onderscheid gemaakt tussen handgevormde keramiek en gedraaide keramiek (draaischijfaardewerk); combinaties komen eveneens voor, evenals in mallen gevormde keramiek.
Het eindresultaat van de grondstofbereiding en het bakken van de klei wordt aangeduid met de term baksel. Baksels kunnen worden onderscheiden op grond van korrelgrootte, type magering, hardheid, porositeit, oppervlaktebehandeling, structuur en kleur. Baksels kunnen een magering hebben van zand, grind, schelpgruis of stro. Dit zijn stoffen die door de pottenbakker aan de klei worden toegevoegd om de kwaliteit van de klei te verbeteren teneinde krimpscheuren in het baksel te voorkomen.
Door beheersing van hogere baktemperaturen kunnen hardere baksels ontstaan. Bij de hoogste temperaturen gaat de klei sinteren, waarbij het baksel zeer hard wordt en de porositeit gereduceerd wordt tot een glasachtige dichtheid; in dat geval spreekt men van steengoed of porselein. In andere gevallen wordt het baksel aardewerk genoemd.Keramiek wordt van alle materialen bij opgravingen verreweg het meest aangetroffen. Archeologen verzamelen keramiek om verschillende redenen. Het levert gegevens op over de datering van grondsporen, de sociaal-economische aspecten van vondstcomplexen, gebruiksfuncties van voorwerpen en gegevens over de typochronologie, productie, handel en consumptie van keramiek.
